In Silent Gestures onderzoekt choreograaf David Middendorp de taal van het lichaam — een taal die we allemaal spreken, vaak zonder het te beseffen. Wie enthousiast vertelt, beweegt mee met zijn woorden; handen beginnen te spreken, lichamen vertellen verhalen. Middendorp ziet in die vanzelfsprekende gebaren een oervorm van expressie — en maakt die zichtbaar in dans, technologie en beeld.

Zoals altijd bij Another Kind of Blue speelt technologie een belangrijke rol, maar hier is ze subtieler aanwezig — als verlengstuk van het lichaam. Virtuele handen bewegen mee via motion capture, terwijl in het werk Arms drones samen een bovenlijf vormen dat reageert op improviserende dansers. Zo ontstaat een directe dialoog tussen mens en machine, waarin technologie niet alleen ondersteunt, maar zelf lijkt mee te voelen. En in Flyland (2016) lijken dansers door de lucht te vallen, gevangen en voortgestuwd door hun eigen schaduwen. Licht en projectie worden hier een danspartner die de wetten van de zwaartekracht opheft en de grenzen van het lichaam vervaagt.

Nieuw aan Silent Gestures zijn ook de samenwerkingen. Middendorp nodigt o.a. choreograaf Daniel Barkan uit om zijn eigen interpretatie van het thema te maken, in dialoog met de technologieën die in de studio van Another Kind of Blue zijn ontwikkeld. Zo ontstaat een programma waarin verschillende kunstenaars, stijlen en technische werelden samenkomen — allemaal sprekend in één stille taal: die van het lichaam.